Mijn eerste stapjes. Met de kous om mijn ouwe-mannenbeen durfde ik weer de wereld in. Als oefening voor het grotere werk. Nu wil het geval dat kortgeleden het Nederlands Watermuseum bij ons om de hoek is geopend. Die paar honderd meter zou ik wel kunnen redden. Het museum hebben we nooit gehaald, wel de brasserie Het […]
Mijn moeder was gisteren zo lief om met me mee te gaan naar het ziekenhuis. Ik kon mijn steunkous ophalen. Het vleeskleurig geval omsluit mijn been van de tenen tot, euh, helemaal bovenaan. Mijn rechterbeen is in één klap bejaard, dat wel. Maar ik moet toegeven, dat ik er beter door ga bewegen. Strompelen wordt lopen. […]
Dit is een foto van Albert ter Heerdt. Hij is de regisseur van de nieuwe Nederlandse speelfilm Shouf Shouf Habibi. Daarvoor is hij scenarist geweest van de televisieseries ‘Russen’ en ‘Tijd van Leven’. Albert is op de middelbare school mijn klasgenoot geweest. Als ik toen mijn geld had moeten inzetten op de leerling die de meeste […]
Ik had vroeger een poes die van me hield. Dennis (dat was zijn naam) miste me als ik een paar dagen weg was. Als ie me dan weer zag sprong ie van vreugde wel een meter hoog. (Hij had in de tussentijd wel eten gekregen, hoor.) Dat gemis en die vreugde maakte me warm en […]
Billy is gestopt met roken, ik heb het je verteld. Omdat ie een stevige roker was, zijn de gevolgen van het stoppen zeker zo stevig. Zijn slechte humeur valt op zich wel mee. Vervelender (voor hem) zijn z’n slechte nachtrust en z’n ongedurigheid. Hij zit zichzelf in de weg. Vannacht had ie bovendien veel last […]
Zo. Nu is het wel weer genoeg geweest met dat teruggekijk op een weekje ziekenhuis. Het wordt tijd dat ik me weer es nuttig ga maken van de maatschappij! Maar voor het zover is wil ik het volgende nog kwijt: 1. Als ik bijna dood was, waar bleef dan mijn bijna-dood-ervaring? Ik vind dat ik recht […]
Mijn kamergenoot was meneer G. Meneer G is 79 jaar oud. Hij had zich de laatste twee jaar verwaarloosd en is op nieuwjaarsdag met spoed opgenomen. Meneer G ziet grauw, slaapt de hele dag en is vooral moe. Zijn situatie werd van slecht (“Goh, meneer G, heeft u niets gemerkt van uw ontlasting?”) al snel zeer slecht (“Meneer […]
Thuis hadden we deze fles staan, gekregen van de peetouders van Billy: een Pomerol uit 1986. We hadden afgesproken dat we hem voor een speciale gelegenheid zouden openen. Gisteren was die speciale gelegenheid. Voor mij, omdat het toch een beetje als het begin van een nieuw leven voelt. Voor Billy, omdat ie (nu hopelijk definitief) […]
(Dat ik een week niks geschreven heb, wil niet zeggen dat ik niks te melden had. Bovendien zou ik ik niet zijn, als ik mijn ziekenhuisopname niet helemaal zou uitmelken. Je bent dus gewaarschuwd: de eerstkomende dagen zal ik je lastig vallen met mijn belevenissen op de zesde etage van het hospitaal. Even doorbijten dus.) In […]
Vorige week vrijdag vond Billy mij, buiten westen, onder aan de trap. Mijn lippen waren blauw, mijn ogen rolden en zelf zag ik er ook niet zo goed uit. Wat Billy niet wist, was dat ik kort daarvoor op de keukenvloer was wakker geworden. Ook al niet zo’n ideale plek om even een tukje te doen. Billy […]
