bw14.net

Ik laat je van­daag ken­nis­ma­ken met mijn duis­tere kant. Althans, zo zou het kun­nen wor­den opge­vat. Je weet dat ik een moor­de­naar ben. Zo’n één keer per week repe­teer ik met een toneel­groep. Het is alle­maal reu­ze­leuk en gezel­lig. Op een klein min­puntje na. En dat min­puntje dreigt de hele voor­stel­ling te gaan opbre­ken, als […]

Op het net fre­quen­teert een peer. Hij is toekomst-​​​​dief. Laat me het je uit­leg­gen. Kort­ge­le­den laat peer ons ken­nis­ma­ken met Let­ter­James. Da’s een Duit­ser waar je nog es wat aan hebt. Op zijn webs­tek kun je aller­lei teks­ten in bes­taande situa­ties invoe­ren. En dat levert alle­rhande leuke plaatjes op. Waar­van er hier­bij eentje is geplaatst. […]

Broer zou ons naar Zus bren­gen. Met zijn nieuwe auto. Broer houdt van vlot rij­den. En daar­bij is ‘vlot’ zwak uit­ge­drukt. Op de snel­weg  —  en, nu ik er over nadenk, ook daa­raf  —  haalde de wij­zer van de snel­heid­sme­ter het 200-​​​​streepje. Met gemak. Ikzelf ben niet zo’n snel­heid­sdui­vel. Als ik auto­rijd  —  en ik rijd nooit auto  —  houd ik me keu­rig aan […]

Billy is soms erg trots op wat hij in de keu­ken pres­teert. En, eer­lijk gezegd, ik kan alleen maar met bewon­de­ring aan de kant­lijn staan applau­di­se­ren. Mis­schien heb ik het al es gezegd (anders doe ik het nu) dat ik geze­gend ben met (naar mijn smaak) de beste kok van het land. Billy weet van […]

Gis­te­ren zag ik een afle­ve­ring van de tele­vi­sie­ver­sie van ‘Gri­jps­tra en De Gier’. Ik kan daar hele­maal al een beetje week van wor­den, omdat de bios­coop­film nog vers in mijn herin­ne­ring ligt. Het blijkt 1979 geweest te zijn en de rol­len van de twee recher­cheurs wer­den ges­peeld door Rut­ger Hauer en Rijk de Gooyer. Maar goed  —  er […]

Col­lega K was ten einde raad. Ze had drin­gend infor­ma­tie nodig, maar haar cliënt was verhuisd uit Z. -“Heb je z’n tele­foon­num­mer?” vroeg ik. K knikte. “Dan bel je toch even?” Ze pakte het toe­stel en draaide het num­mer. De tele­foon ging over. Na enige tijd werd opge­no­men. K stelde zich voor. Aan de andere kant van de lijn was het […]

In de wacht­ka­mer van het sta­tion zat tege­no­ver mij een jon­gen met onmis­ken­bare Ara­bische trek­ken. Hij luis­terde naar zijn disc­man. Het dopje van zijn oor­te­le­foon viel tel­kens weer uit zijn oor­schelp. Hij had een pier­cing in zijn wenk­brauw. De jon­gen keek me steels aan. Steeds als ik in zijn rich­ting keek, flits­ten zijn ogen weg. […]

Van Appie kreeg ik een stokje toe­ge­wor­pen. (Voor wie nog onbe­kend met dit feno­meen is: wij weblog­gers doen erg graag aan zelf­bev­lek­king. We lin­ken ons suf naar mekaar, zodat er ook weer naar ons zelf zal wor­den gelinkt. Elke och­tend bekij­ken we de kijk­ci­j­fers van de afge­lo­pen dag en zijn niet te genie­ten als die […]

‘s Maan­dag­sa­vonds, na het repe­te­ren, spoed ik mij huis­waarts om nog een staartje mee te pik­ken van ‘De laatste show’  —  het onvol­pre­zen tv-​​​​programma op de VRT. Op de maan­dag is Han­neke Groen­te­man de vaste gast. Gis­te­ren werd zij ver­ge­zeld door Paul de Leeuw. Naast dit duo nam Paul Wou­ters plaats, een Belg die al twin­tig jaar in […]

-“Niet zo treu­ze­len! We moe­ten opschie­ten! Niet bli­j­ven stil­staan  —  we mis­sen zo de trein! Jon­gens, we moe­ten een beetje — (…) Laat maar.”