Archief voor juli 2004

Quantanamera!

zaterdag 31 juli 2004

Het was warm gis­te­ren. Ein­de­lijk echt zomer. Neef Adnan logeert een paar dagen bij ons. Toen het avond werd namen we hem mee naar de Rijn­kade om daar een hapje te eten. Billy en ik deel­den onze pitza’s (inder­daad, we waren naar een Turkse eet­ge­le­gen­heid), Adnan deed zich tegoed aan een zee­die­ren­scho­tel. Nu moet je weten, […]

Raus!

vrijdag 30 juli 2004

We bezoch­ten Kleve, Duits­land. De stad van de Zwa­nen­burcht. We wan­del­den door de win­kel­stra­ten. Dron­ken een biertje. Aten een hapje. En koch­ten onze absint. “Gevaar­lijk spul!” ver­klaarde de ver­koops­ter lachend. Ze gaf ons een proef­mons­tertje rode sina­sap­pel­li­keur. Bij het ver­la­ten van de Geträn­ckes­tube voegde ze ons een wel­ge­meend “Tschüß­chen!” toe. Alleen voor haar zou­den we […]

Falafel

donderdag 29 juli 2004

Toen ik voor het eerst in Israël was, maakte ik ken­nis met het falafel-​​​​fenomeen. Ik zal het je even uit­leg­gen. Fala­fel is een rond bal­letje, gemaakt van gema­len kik­ke­rerw­ten. Een aan­tal van die bal­letjes gaat het fri­tuur­vet in. Daarna wordt een pita-​​​​broodje ermee gevuld. Ver­vol­gens kun je dat pita­broodje onbe­perkt bij­vul­len met aller­lei zaken die […]

Trust No One

woensdag 28 juli 2004

Fox Mul­der en Dana Scully had­den gelijk: er wordt de bur­ger veel infor­ma­tie onthou­den. Als ik íets van de X-​​​​files heb geleerd, is het wel dat je niet alles moet nemen voor wat het lijkt. In het riool leven levens­ge­vaar­lijke gemu­teerde lint­wor­men. Het klo­nen van men­sen is al lang een vol­don­gen feit. En bui­te­naardse wezens […]

Wat Moët dat Moët

dinsdag 27 juli 2004

We waren erg blij toen zon­dag P en E kwa­men eten. (Wat? Nog steeds over dat eten? Heb je nou niets anders meer mee­ge­maakt? Euh, tuur­lijk wel. Maar wacht nou even, laat me even mijn verhaal ver­tel­len.) Uite­raard vin­den we het altijd gewel­dig als we P en/​​of E ont­moe­ten. Maar zeker wan­neer ze in gezel­schap zijn van een leuke fles […]

Turks

maandag 26 juli 2004

P en E kwa­men eten. Billy bes­loot om op Turks te gaan. Vol­gens ons is de Turkse keu­ken de Ita­liaanse van de toe­komst. Na de pizza’s komen nu de pitza’s aan de beurt. Nog even en we gaan alle­maal aan de kebabs, dolma’s en göz­leme. Een tafel vol mezze staat ons bin­nen­kort te wach­ten. Nu moet ik […]

Retour

zondag 25 juli 2004

Er zat luis in de basi­li­cum en de wijn smaakte naar kurk. (Billy wilde het plantje al weg­gooien, toen ik een klein, groen rupsje ont­dekte. “Niet doen!” riep ik ges­chrok­ken, “Daar komt nog iets moois uit!” Ik heb een blaadje met het rupsje bui­ten gezet, bij een boom met veel groen. Ik had gelijk, gisteren […]

Aktie tomaat

zaterdag 24 juli 2004

Sjors is de baas van een groot land. Zijnpa was ook de baas van dat land. De pa van Sjors heet ook Sjors.Sjors istrots op Sjors. Sjors jaagt op bo-​​​​ze men-​​​​sen. Goed zo, Sjors! Sjon is niet blij met Sjors. Sjon wil zelf de baas zijn van dat gro-​​​​te land. Sjon heeft een vrouw. Zij heet Trees. De pa […]

Vooruit, nog een treinverhaal

vrijdag 23 juli 2004

Op de bank naast het gang­pad was een jon­gen gaan zit­ten. Type stoer. Hij gooide zijn rug­zak op de zit­ting naast hem en streek met zijn han­den door zijn don­kere lok­ken. Zijn rechte kaak­lijn was glad ges­cho­ren. Hij droeg modieuze gym­schoe­nen (‘snea­kers’ moet ik eigen­lijk zeg­gen), een spij­ker­broek en een schip­pers­trui. De jon­gen legde een krant […]

Nog een treinverhaal

donderdag 22 juli 2004

Voor col­lega S neem ik elke och­tend de Spits mee. De Spits is, net als de Metro, een gra­tis dag­blad dat onder andere op de spoor­weg­sta­tions ver­kri­jg­baar is. S wil geen Metro. S wil de Spits. Niet voor het nieuws of de adver­ten­ties, maar voor de horos­coop. Die neemt ze heel serieus. Zo was ze laatst bijna met een […]

als ik niet leef, ga ik dood

View in: Mobile | Standard