bw14.net

Inder­daad: uits­mi­j­ters. Een waar­dige afscheid­slunch. J en A had­den voor deze fles cham­pagne gezorgd met een eraan vast­ge­hechte Jake. Per­fect. Chef R pro­beerde iets van een een afscheid­swoordje, maar dank­zij het gedol van J en A kwam daar wei­nig van terecht. Ze waagde nog een poging, maar gaf het uitein­de­lijk op. Prima. We praat­ten. Over het werk. Het stop­pen met […]

Van­daag neem ik  —  een dag te vroeg  —  afscheid van mijn collega’s. Het is een raar soort van afscheid. Bij een echt afscheid hoor je weg te gaan, vind ik. En niet slechts een paar meter te ver­kas­sen. Maar toch: offi­ciëel ga ik weg. Om het feit enige glans te geven, neem ik m’n collega’s mee uit lun­chen. Dat […]

We ston­den bij het sta­tion op de bus te wach­ten, Billy en ik. Het einde van het jaar naderde nu rap. Men­sen haast­ten zich van win­kel tot win­kel voor de laatste inko­pen  —  alsof het inder­daad de láatste zou­den zijn. Al even hiel­den wij een oud vrouwtje in de gaten. Ze was licht gebo­gen, muis­grijs en schui­felde langs ons […]

Ik heb het al wel es eer­der hier over hem gehad: Jantje, de hond van Astrid en Leo. Veer­tien is ie inmid­dels en ste­ke­blind. Eén oog mist ie en met het andere ziet ie niks. Maar dat deert Jantje niks. Hij doet net alsof ie nog ziet. Nog steeds rent hij ach­ter ten­nis­bal­letjes aan en vers­topt ie […]

Ter­wijl wij op het punt staan af te rei­zen naar de Ooi­j­pol­der voor ons vierde kerst­di­ner, zal over enkele uren meneer H wor­den begra­ven. Het is een rare wereld. Het heeft geen zin om daar te lang bij stil te staan. Leven gebeurt. Ster­ven ook. En het bekom­mert zich niet om de kalen­der. Ik zal niet […]

Bees­ten zijn we, alle­bei! Nee  —  erger dan dat: we zijn men­sen! Billy en ik eten vlees. Het is een zwak­heid in ons karak­ter waar we mee zul­len moe­ten leren te leven. We sus­sen ons gil­lende gewe­ten door zoveel moge­lijk bio­lo­gisch in te kopen en te eten. We den­ken daar­bij vooral aan het wel­zijn van de dieren […]

En het is weer zover. Kerst­mis. Zalig kerst­mis, trou­wens. Hope­lijk heb­ben jul­lie fijne dagen. Wij zijn alvast begon­nen. Je zou den­ken dat we inmid­dels ons lesje geleerd had­den  —  maar niks d’r van: dit jaar heb­ben we vier (4!) kerst­di­ners ach­ter mekaar! We lij­ken wel niet goed snik! Gis­te­ren was de aftrap bij bw14 thuis. De fami­lie van […]

Voor de aller­laatste keer zijn de kerst­pak­ket­ten uit­ge­reikt. Soms ging ik mee met J en A. Ook voor het laatst. Het zijn emo­tio­nele dagen. Hoe­wel ik niet van werk­ge­ver veran­der en mijn nieuwe func­tie in het­zelfde werk­ge­bied ligt als wat ik altijd heb gedaan, heb ik toch het gevoel in zekere zin afscheid te nemen. Dat gevoel […]

Kerst­mis is de tijd van vrede, mede­men­se­lij­kheid en inner­lijke reflec­tie. En kerst­pak­ket­ten, natuur­lijk. Wan­neer het nog hoog­zo­mer is zijn wij (J, A en ik) al bezig met het samens­tel­len ervan. We bui­gen ons over cata­logi en gaan op bezoek bij een bedrijf dat zich heeft ges­pe­cia­li­seerd in het inpak­ken van de ein­de­jaars­ges­chen­ken. Vorige week zijn ze […]

Omdat ik een nieuwe func­tie krijg moest ik op scho­ling. Je kent dat wel (of je kent het niet): veel bla­bla. Vooral van men­sen die zich­zelf heel graag horen pra­ten. Ach, het zal alle­maal wel erg zin­vol zijn. Maar de voor­naam­ste reden dat je zo’n dag doo­rhoudt is natuur­lijk het Hoog­te­punt van de dag. De lunch. […]