Archief voor september 2005

100

vrijdag 30 september 2005

Wat ons bit­tere beproe­vin­gen toes­chi­j­nen, zijn dik­wi­jls verhulde zege­nin­gen. Oscar Wilde (1854−1900) Het is van­daag een bij­zon­dere dag. We zul­len hem koes­te­ren. Want niet alleen is het van­daag op de kop af de hon­derd­ste dag van onze ver­bou­wing  —  het is ook de laatste. Dat is ten­minste de belofte die Fred ons heeft gedaan. Nu zijn we […]

Intussen

donderdag 29 september 2005

Men­sen die zich­zelf ken­nen zijn niet lan­ger dwa­zen; zij staan op de drem­pel van de Deur de Wij­sheid. Have­lock Ellis (1859  —  1939) Dat Billy en ik watjes zijn, kan je moei­lijk zijn ont­gaan. Moch­ten wij slach­tof­fer wor­den van zin­loos geweld, dan nog zou­den wij de daders om ver­gif­fe­nis vra­gen. Zo is onze aard. Toen ik afge­lo­pen maandag […]

Het stukje met de hagelslag

woensdag 28 september 2005

Ceci n’est pas une pipe René Magritte (1898−1967) “Weet je al waar je het mor­gen over gaat heb­ben?” vroeg Billy gis­te­ren. “Geen idee.” zei ik. “Als het maar wat vro­lij­ker is dan de laatste paar dagen.” vond hij. Ik keek ver­baasd. “Hoezo?” zei ik. ” Van­daag was toch leuk?” Nu keek Billy niet-​​​​begrijpend. “Dat ging over de dood!“ […]

Neergang

dinsdag 27 september 2005

Je wordt gebo­ren, je leeft een tijdje, je begri­jpt er geen blik­sem van en je gaat dood. Bel­campo (1902−1990) Ik denk soms over de dood. Nou ja  —  soms: dik­wi­jls. Met mij kun je lachen. Mees­tal deert mij deze onver­mi­j­de­lijke eind­bes­tem­ming niet. Dan besef ik, dat ik me ook niks herin­ner van de tijd vóór dit leven. […]

De week

maandag 26 september 2005

Hoop wordt gebo­ren uit vrees voor de toe­komst. Georges Braque (1882−1963) We moe­ten het toe­ge­ven: lang­za­me­rhand lopen we op ons tandv­lees. De ver­bou­wing heeft meer van ons gevergd dan we had­den dur­ven den­ken. O nee, we slaan ons nog net niet de hoof­den in, Billy en ik, maar, als ik voor mezelf mag spre­ken, mijn […]

Jamais vu

zondag 25 september 2005

Moch­ten wij elkaar ooit ont­moe­ten: dan tot weer­ziens. Zoniet: val dood. Her­man Brus­sel­mans (1957) We lie­pen door de stad en pas­seer­den een ter­ras. Toen ik de zit­ten­den scande her­kende ik een oude col­lega met, naar ik aan­nam, zijn vrouw. Geest­drif­tig stak ik mijn hand op. “Hee! Hallo!” Aar­ze­lend beant­woordde mijn oud-​​​​collega mijn groet. Een slap handje ging […]

Olie

zaterdag 24 september 2005

Samen eten is olie voor de vriend­schap. Felix Tim­mer­mans (1886−1947) Billy is al jaren op zoek naar pistache-​​​​olie. Ooit heeft hij ero­ver gehoord en nog nooit heeft hij het ergens kun­nen vin­den. Kijk, zo ont­wik­kel je een obses­sie. De pistache-​​​​olie moet heer­lijk zijn in vinai­grette of mari­nade. Zal best  —  wij weten het niet. Nooit gepro­beerd. In […]

Jaren later

vrijdag 23 september 2005

Vol­was­se­nen zijn over­le­den kin­de­ren. Johan Anthie­rens (1937−2000) Pas toen ik bijna tegen ‘r opbotste her­kende ik haar. “Heleen?” vroeg ik, “Ben jij het, Heleen?” De vrouw keek me aan met een ondoor­gron­de­lijke blik. Met een licht knikje gaf ze te ken­nen dat ze was wie ik dacht dat ze was. “Mijn hemel!” riep ik uit, ter­wijl ik […]

Noodzaak

donderdag 22 september 2005

De nood die doet een oud wijf dra­ven, ook over sloot en over gra­ven. Jacob Cats (1577−1660) Op zich zijn die twee dagen dat we genood­zaakt waren bene­den te bivak­ke­ren best mee­ge­val­len. En wat ik al zei: de sani­taire omstan­di­ghe­den op ons werk biedt vol­doende com­pen­sa­tie voor het gemis ervan thuis. Zowel Billy als ik […]

Het zijn de kleine dingen die het doen

woensdag 21 september 2005

Nooit heerst geluk puur alleen, bevrijd van alle leed. Sophokles (496−406 vGT) Heel bw14 zal blij zijn als de ver­bou­wing bin­nen­kort gedaan is. Heel bw14? Nee, een kleine ros­sige kater vindt de actuele situa­tie zo’n beetje het beste wat hem tot dus­ver heeft kun­nen over­ko­men. Pim heeft de tijd van z’n leven  —  de laatste 48 uur […]

als ik niet leef, ga ik dood

View in: Mobile | Standard