Opgewekte berusting, er bestaat niets schoners. Marie von Ebner-Eschenbach (1813−1916) De schooljongen maakte zijn huiswerk zittend op een bankje op het perron van Z. Ik bezette het bankje naast hem en las de krant. ‘Ding-dong’ deden de luidsprekers. “De trein van zestien uur vijftien naar A zal vanwege logistieke omstandigheden vandaag niet rijden.” klonk de omroeper. “De […]
Hoe vaak houden wij voor onverzoenlijkheid van mening, wat niets anders is dan verschil in temperament. Arthur Schnitzler (1862−1931) Ze was niet blij toen ik haar per telefoon vertelde dat Billy moest werken en dat we dus niet op de verjaardag van haar zoon aanwezig konden zijn. Ze haalde andere gelegenheden aan waar wij ook […]
Iedere morgen, en dat begint al om vier uur, wordt er een volk wakker. Het maakt zich nog wat kleiner, schurkt zich eens, maar herinnert zich dan zijn plichten en verheft zich, elf miljoen maal gapend om een nieuwe, meestal regenachtige dag te beginnen. J. Bernlef (1937) Het meisje van de supermarkt liep met een rood […]
Opdat de goden zich goed amuseren, is het van belang dat hun slachtoffer van heel hoog valt. Jean Cocteau (1889−1963) “Kijk, daar loopt F.” stootte Billy me aan. F had vier jaar geleden, samen met zijn vrouw M, een kort geding tegen ons aangespannen. Maar goed, dat weet je misschien nog wel. Anders moet je het […]
In het bederf krijgt de weelde vaste voet, aan de weelde ontleent het eigenbelang zijn oorsprong, uit eigenbelang ontspruit de hardheid des gemoeds. Philippe François Nazaire Fabre d’Églantine (1755−1794) Eigenlijk begon het met die lijkwagen. De deur stond ervan open en uit het huis waar hij voor stond geparkeerd werd een kist gedragen. Ik zag […]
Broer is jarig. Dus belde ik Broer vanaf het balkon van onze hotelkamer. Gefeliciteerd, Broer! Broer is een grappenmaker. Een echte moppentopper. Wanneer ik hem spreek, moet ie altijd wel een wits of twee, drie vertellen. Zoals deze: het staat in de wei en draagt een gouden ketting. Nee? Een shetland sjonnie. Ik vond hem […]
“Pardon meneer. Volgens ons is dat jongetje zijn ouders kwijt.“ De gerant keek naar de trap waar we naar wezen. Daar liep een knulletje dat we eerder op de balustrade hadden zien lopen en daarvoor weer aan een tafeltje met — zo namen wij aan — zijn vader en zijn moeder. De gerant glimlachte. “Nee, dat is in orde.” […]
Er was regen voorspeld — het is een zonovergoten dag. Billy is een winkel in en ik leun tegen een gevel. Een jonge Marokkaan komt op me afgelopen. Ik schrik en voel mijn mobiele telefoon en mijn digitale camera. “Pardon.” zegt de jongen, “Weet jij de Grote Marktstraat?“ Ik schud mijn hoofd. “Ik ben niet van hier.” […]
Den Haag, Passage. We zitten achter een roseetje en wachten op de bestelde tapas. Even verderop speelt een duo klezmer. Een groep van vier Duitse toeristen neemt plaats naast ons. Drie vrouwen en één man. Eén van de vrouwen is gehandicapt. Een serveerster neemt de bestelling op. “Ein Cola.” zegt de man in het gezelschap. […]
Het toppunt van liefde is samen gapen. Thera Westerman (1930) Ik mocht gisteren alles bepalen. “Jij bent jarig, het is jouw dag.” had Billy gezegd. Ik keek hem aan en dacht na. “Sachertorte.” zei ik bij de patisserie. Het gebak werd ingepakt. “Zuurkool.” zei ik bij de biologische slager. Speklappen met zwoerd werden afgewogen. “Roze champagne.” zei […]
