Het vooroordeel is een onmisbare huisknecht, die vervelende indrukken de deur wijst. Alleen moet je je door zo’n huisknecht niet zelf eruit laten smijten. Karl Kraus (1874−1936) De jongen stond aan het eind van het tuinpad en staarde naar zijn voeten. “Ja?” zei ik. Hij hield kaarten omhoog. “Wilt u misschien kaarten kopen voor de gehandicaptenÂsport?” […]
De aap is misschien een lelijk beest, maar als wij verwant waren met het paard of de koe, onze ogen zouden ‘s zomers vol vliegen zitten. Willem Frederik Hermans (1921−1995) Soms vergeet ik dat meisjes onzijdig zijn. Als het zomert, bijvoorbeeld. Ze kleden zich dan in niets-verhullende kledingstukjes. Zoals dat ene exemplaar, laatst. Haar hemdje […]
Helaas! men ziet altijd weer, dat de kleinen boeten voor de dwaasheden der groten. Jean de la Fontaine (1621−1695) Voor haar verjaardag nam ik mijn moeder mee uit winkelen in Duitsland. Nou ja — we gingen met haar auto: ik heb er geen. En zij reed zelf en betaalde ook nog es de benzine. Maar ik wees […]
Het leukste van een feest is de dag ervoor. Godfried Bomans (1913−1971) Vandaag, in 1927, was het eigenlijk een gewone dag. Het zonnetje scheen, er was een zwak windje, een druppel regen viel — niks bijzonders. Een hele gewone dag, dus. Maar het was wel de dag dat er een Zweedse schrijfster werd geboren. En, oja, mijn moeder. […]
Er is niets verschrikkelijkers dan proberen te bewijzen dat je gezond bent. Norman Mailer (1923) “Zzz.” zei ik. “Zzz.” Ik probeerde de ‘z’ uit te spreken op de vlijmscherpe manier zoals die steeds meer gemeengoed wordt. Taal leeft, namelijk. Taal is in ontwikkeling. En waar de uitspraak van de taal tot voor kort werd gekenmerkt door een […]
Men dient te leven alsof men gelukkig was, en dan wordt men het uiteindelijk. Het geluk kan getemd worden, zoals een kat. Marcel Jouhandeau (1888−1979) Blaast de bazuinen! Roert de trommen! Juicht en viert — het leven is perfect! Halleluja! Met eigen ogen hebben we het wonder gezien. Of liever: eerst hebben we het gehoord, het klepperen […]
Een nieuwe heerser dient rustig, bedachtzaam en menselijk te werk te gaan er ervoor op te passen dat teveel vertrouwen hem niet onvoorzichtig en te veel wantrouwen hem niet onverdraaglijk maakt. Machiavelli (1469−1527) Vrouw-van-broer had ons een tijdje bekeken. “Volgens mij ben jij de baas bij jullie.” zei ze. “Wie? Ik?” vroeg ik. “Nee, Billy.” zei vrouw-van-broer. […]
Wat prachtig, wat prachtig! — Moeder (1927) Geen nieuw stukje rond middernacht? Nee, geen nieuw stukje rond middernacht. Op dat tijdstip zaten we namelijk allemaal in de lounge van het hotel na te genieten van een geweldige voorstelling van Cats, hier honderd meter vandaan, in Carré. Een speciale voorstelling: want omdat het de honderdvijftigste was van deze […]
Jongens toch! — Moeder (1927) Loop ik zomaar Sir Cliff Richard tegen het lijf. Zoiets kan alleen maar gebeuren als je in het Amstel Hotel verblijft, zoals ik nu wel kan verklappen. Want, als het goed is, is mijn moeder nu, op dit moment, ook onderweg hierheen en kan ze niet meer stiekem op het internet loeren. […]
Daar sta ik nu, ik arme dwaas en ben nog even wijs als vroeger. Johann Wolfgang von Goethe (1749−1832) Wie had zo’n veertig jaar geleden kunnen denken dat de hele wereld deze foto zou kunnen zien? Hij toont mijn vader en mijn moeder met, je raadde het vast, carnaval. Om maar even te bewijzen dat dat […]
