We doen alles voor de laatste keer. Godfried Bomans (1913−1971) “Dit is onze laatste wandeling dit jaar.” zei ik toen Billy en ik naar de stad liepen. En, even later, in het café aan het Jonas Daniël Meijerplein: “Dit is ons laatste drankje hier.” “De laatste keer in de boekwinkel.” mijmerde ik nog weer later. […]
Toneelspel is mooi, maar de echte menselijke aard is mooier. John Keats (1795−1821) “Wat een schít-te-ren-de kostuums!” schalde de dame in de pauze van het kerstgala van Introdans. Ze maakte zich los uit het publiek met twee flesjes chocomel in haar handen. Ze riep de woorden naar de algemeen directeur en choreograaf van het dansgezelschap, […]
Wij zijn niet meer verantwoordelijk voor de kwade gedachten die ons door de geest gaan, dan een vogelverschrikker voor de vogels die over het zaaibed vliegen dat hij bewaken moet; de enige verantwoordelijkheid in beide gevallen is, te beletten dat ze neerstrijken. John Churton Collins (1848−1908) De laatste dagen van het jaar. De straten vol […]
Goede spijsvertering komt voort uit eetlust, en gezondheid uit beide. William Shakespeare (1564−1616) Met “Ik heb trek” maakte Billy me wakker. Ik keek op de wekker. “Vijf uur elf.” las ik. En dan, tegen Billy: “Het is elf over vijf!” “Ja.” zei Billy. “Zullen we ontbijten?” “Het is elf over vijf!” herhaalde ik. “We hebben net […]
Daarom geeft de lieve God rijkdom doorgaans aan grote ezels, voor wie hij verder niets over heeft. Maarten Luther (1483−1546) “Vroeger gingen mijn vrouw en ik altijd uit eten met Kerstmis.” zei de oudere man wachtend voor de nog gesloten deur van de viswinkel. “Maar sinds haar beroerte, zes jaar terug, komt ze steeds moeilijker […]
Wij huisvesten een engel die wij voortdurend ergeren. Wij moeten deze engel juist beschermen. Jean Cocteau (1889−1963) “En wat gebeurde er toen?” wilde Billy weten. “Toen verdronk ze.” zei ik. Billy was er even stil van. “Wat een droevig einde van een kerstverhaal.” vond hij. Ik haalde mijn schouders op. “Tja.” reageerde ik pedant. “Zo is nu eenmaal […]
Het oude stort ineen, de tijden veranderen, een nieuw leven bloeit op uit de puinhopen. Friedrich von Schiller (1759−1805) De pupillen vernauwden zich. Daarginds, in de struiken, net even voor de vijver, bewoog iets. Iets kleins, schatte de kat in. Ze verroerde zich niet en wachtte op een nieuwe manoeuvre vanuit het duister. Het beiden […]
Leven is als sneeuw,je kunt het niet bewaren. Troost is dat zij er was, uren, maanden, jaren… Herman van Veen (1945) “Wie is dat?” vroeg collega E nadat collega M trots had verteld dat haar zoon gevraagd was voor de band van Anouk. “Haagse rockbitch.” dreunde ik op. “Geboren in 1975. Heeft haar moeder voor de rechter gesleept om […]
Schilderijen moeten niet te schilderachtig zijn. Ralph Waldo Emerson (1803−1882) Haar rimpels waren zo talrijk en haar huid zo delicaat dat haar hoofd geëtst leek door de dunne naald van een zeventiende-eeuwse Oude Meester. De vrouw zette een fles wijn op de band. “Lekker drinkie-drinkie!” voegde ze er aan toe. De caissière keek geamuseerd. “Ik wist […]
O wind, als winter komt, laat lente niet lang op zich wachten. Percy Bysshe Shelley (1792−1822) De jongen aan de deur keek ongerust. “Ik heb geklopt, gebeld, getelefoneerd, maar mevrouw M doet niet open. En ze weet dat ik kom. Ik kom elke week op dezelfde tijd. Weet u waar ze kan zijn?” Ik schudde langzaam mijn hoofd. […]
