Die stoïcijnse oplossing, om aan onze behoeften te voldoen, door onze begeerten uit te snoeien, is als het afsnijden van onze voeten, wanneer we schoenen nodig hebben. Jonathan Swift (1667−1745) Billy was in z’n nopjes. “Ik heb met m’n moeder hele mooie schoenen gekocht.” zeidie. “En die krijg ik voor m’n verjaardag.” Ik was verbaasd. […]
Het is de mededeling die het hem doet, niet de werkelijkheid zoals die zou zijn als de mededeling waar was. Gerard Reve (1923−2006) “Mooie spijkerbroek.” vond Moeder toen ze me in de nieuwe jeans zag. “Leuk hè?” zei ik. Ik draaide even rond m’n as om ‘t model goed te kunnen tonen. “Mmm.” zei Moeder goedkeurend knikkend. […]
Ik heb het merendeel van je boodschap begrepen, maar wil je die laatste gil nog eens herhalen? Ashleigh Ellwood Brilliant (1933) De kraaien in de buurt maakten ‘t enige geluid op ‘t station van Z. De reizigers op de perrons wachtten in alle stilte op hun trein in deze of gene richting. In de verte […]
Omdat het paradijs voor hen gesloten is, wreken velen zich door er stenen in te gooien. Salomon Baer-Oberdorf (1870−1940) “Ik ben niet eens verdrietig, ik ben woest!” tierde de jonge vrouw. Ze was d’r net achter gekomen dat d’r vriend ‘n afspraakje had gemaakt met ‘n vriendin. “Hij heeft bij hoog en bij laag volgehouden […]
Nu is het tijd om te drinken. Horatius (65−8 vGT) Ik zocht de Baas en was daarom naar boven gelopen. Haar kamer trof ik leeg aan. “Weten jullie waar de Baas is?” vroeg ik. Collega B wist ‘t wel. “Daar.” zeidie. “In die kamer.” Hij knikte naar ‘n gesloten deur. “Mooi.” zei ik en wilde er al heen […]
Het leven is geweldig. Het is beroerd dat je iedere dag werken moet, maar verder is het een feest. Gerard Reve (1923−2006) “Ojee.” zei Billy. Ik liep naar ‘m toe. “Wat is ‘r?” vroeg ik. Hij stond voor ‘t raam en keek naar buiten. “De overbuurjongen.” knikte Billy. “Kijk.” Ik keek. “Verrek.” zei ik. Ik zag de […]
Wie getrakteerd wil worden moet niet te vroeg naar het toilet gaan. Guido van Heulendonk (1951) ‘t Was ‘n vraag die bij me opdook met de regelmaat van ‘n recidiverende aambei. Dit keer, in de patisserie, trok ik de stoute schoenen aan — ik wilde antwoorden. “Pardon dames,” zo begon ik, “mag ik u ‘n brutale vraag stellen?” […]
Wat wij het begin noemen is vaak het einde en eindigen is beginnen. Het einde is waar wij van uitgaan. Thomas S. Elliot (1888−1965) Ojee! dacht ik toen ik op de winkelwagentjesparkeerplaats kwam en d’r alleen ‘n in de wind bungelend kettinkje zonder steeksleuteltje aantrof. Wat nu? Lichte, maar controleerbare, paniek maakte zich van me […]
Wat de mens in verwarring brengt zijn geen feiten, maar de dogmatische meningen over de feiten. Epictetus (± 50 – 130) De stagiair — die inmiddels geen u meer tegen me zegt — kwam me bedanken. “Ik hoor dat je vrouw die appeltaart heeft gebakken.” zeidie. Ik moet ‘m vervolgens even glazig hebben aangekeken, voordat ik mezelf hernam. “M’n vrouw?” zei […]
Liever een klein stuk van een grote taart dan een groot stuk van een kleine taart. Dale Marshall (1971) “Wat zit d’r in?” wilde collega L weten. “Normaal gesproken krijg ik rode vlekken van appel met kaneel.” Ze nam nog ‘n hap van de taart. “Maar nu niet.” “Kweenie.” zei ik. “Ik zal es bellen.” En ik pakte […]
