Voor een kunstenaar zijn slechte omstandigheden net zo vruchtbaar als goede, soms zelfs vruchtbaarder. Henry Miller (1891−1980) Twee jongetjes — ‘n jaar of twaalf schatte ik ze — zaten op ‘t terras. Ze dronken ‘n glaasje fris. Keurige jongens. Eén van de twee dronk z’n glas in één teug leeg, stond op en ging naar binnen. Hij moest plassen, […]
Een vreemd woord is als een onscherpe foto. Karl Heinrich Waggerl (1897−1973) De man stond met afhangende armen en zweeg vooral. Hij keek toe hoe z’n vrouw de bezoekers van de barak waarschuwde. “Kijk uit.” deed ze. “D’r zit gloeiend hete olie in de wokpan.” Om te vervolgen met: “Ik kom hier altijd. Daarom vroeg […]
Vijf miljoen jaar geleden sloeg een naamloze aap een andere aap met een scherpe steen de schedel in. De mens was geboren. Battus (1935) We vielen duidelijk uit de toon, daar bij de modetentoonstelling in ‘t museum. We waren namelijk niet jong genoeg, niet strak genoeg en niet homo genoeg — de dresscode voor de incrowd, die ons […]
Zelfs een enkel woord kan een vonk van een onstuitbare gedachte zijn. Percy Bysshe Shelley (1792−1822) “Hij is al weg.” De conducteur keek me met enige spijt aan. Ik begreep dat ik ‘m moest begrijpen. “O.” zei ik. “Wie?” Nou was ‘t de beurt aan de conducteur om in de war te raken. “De trein naar […]
De grens van zijn denken is de witte rand van zijn krant. Gerd de Ley (1944) Ik vervloekte mezelf. Wat bezielde me in hemelsnaam om m’n krant uit te lenen aan die vrouw? In de hele coupé was niks te lezen te vinden geweest, dus was ze op mij afgestapt. En met pijn in m’n hart had […]
Zelfs een held heeft wel eens een misverstand in zijn denkraam, dat men hem in de schoenen kan schuiven. Marten Toonder (1912−2005) De Haagse chausseur keek me onderzoekend aan. “Pardon?” zeidie, alsof ie me niet goed had gehoord. “Veters.” herhaalde ik. “U vergeet de veters.” De man blikte ingehouden wanhopig naar z’n collega, die gelukkig […]
Niet alle zielen hebben dezelfde aanleg voor het geluk, zoals niet alle gronden dezelfde oogst geven. Francois René de Chateaubriand (1768−1848) Ik bezag tevreden de vruchten mijner werken. Nou ja — de enkele frambozen die in tweede instantie door de struiken werden gedragen, waar ‘n eerdere dracht door ‘n massa merels was opgevroten. (Misschien is dit trouwens […]
Wij leven van hoop en van verlangen; wij zien bij het blijde licht en ademen de zoete lucht der toekomst; en zo leven wij; of hebben anders geen leven. William Wordsworth (1770−1850) “Zo.” zei Tante en zette daarmee ‘n doosje voor me neer. “Nooit gebruikt. Maak maar open.” “Zo.” zei ik toen ik ‘n kleine verrekijker […]
De tegenstrijdigheid komt daardoor tot stand dat wij snel na elkaar van optiek wisselen en de werkelijkheid eerst van buiten af bekijken, vervolgens van binnen uit. Simon Vestdijk (1898−1971) Gisteren. ‘t Koppel aan de overkant gaat nu definitief uit mekaar. Niet dat ze ons dat zelf zijn komen vertellen — dat was niet nodig. Al dagen werden […]
Het leven is het mooiste sprookje. Hans Christian Andersen (1805−1875) “De jongen heeft maar tien minuten pauze.” trok Billy me weg. “Hij wil nu ‘n ijsje eten.” Hij had gelijk. “Oja.” zei ik dus plichtmatig. Hopelijk klonk m’n teleurstelling door in m’n stem. Toevallig — nou ja, niet echt, want we wisten dat ie d’r daar en dan […]
