bw14.net

Je neemt een geliefde als een spie­gel, niet om te bekij­ken, maar om jezelf in te bekij­ken. Henri Duver­nois (1875−1937) Ik las voor uit de necro­lo­gie van de bekende acteur. “De laatste jaren had de 82-​​​​jarige ‘n rela­tie met ‘n vijf­tig jaar jon­gere Marok­kaan.” Ik sloeg ‘t blad dicht. “Ver­do­rie.” mij­merde ik. “Dan moet de mijne […]

Als ik hoor zeg­gen: ‘We heb­ben alle moge­lijke voor­zorg­smaa­tre­ge­len geno­men…’, dan weet ik dat het zaakje ver­lo­ren is. Yvan Audouard (1914−2004) ‘t Werk heeft maa­tre­ge­len getrof­fen tegen de Nieuwe Griep N1H1 (v/​​h de Mexi­caanse Griep, v/​​h de Var­kens­griep): we heb­ben alle­maal ‘n griep­setje (zak­doekjes, rei­ni­ging­sdoekjes en desin­fec­tie­mid­del) gekre­gen en nadere ins­truc­ties om de vers­prei­ding van […]

Je moet je nooit jon­ger voor­doen dan je al bent. Toon Her­mans (1916−2000) “Ik ben blij dat jij niet meer zo jong bent.” zei Moe­der. Dat zei ze omdat a. ik net jarig was geweest (en dus weer ‘n jaartje ouder gewor­den) en b. er de laatste tijd her en der doden en gewon­den zijn gevallen […]

Niet iedere nacht ein­digt met een zon­sop­gang. Sta­nis­law Jerzy Lec (1909−1966) Elke och­tend ruim ik de afwas­ma­chine uit. Samen met col­lega B, die  —  net als ik  —  van vroeg begin­nen houdt. Col­lega B is ‘n pre­cieze. We heb­ben gla­zen en kopjes. En die komen in twee uit­voe­rin­gen: nor­maal en fan­ta­sie. De meeste collega’s maken daar geen onder­scheid in. Col­lega B wel. Hoofdschuddend […]

Ik ben een God in ‘t diepst van mijn gedach­ten En zit in ‘t bin­nenst van mijn ziel ten troon Maar ver­der ben ik hele­maal gewoon, Met haa­ruit­val en spi­js­ver­te­ring­sk­lach­ten. Coos Nee­te­beem (1919) Ik moet eer­lijk beken­nen dat ik nog nooit ‘n rilette van ‘n bijna uit­ges­tor­ven (maar her­fokt) hoen had gehad. Maar toen ‘t laatste […]

Wie veel reist, zal erva­ren, dat hij het waar­lijk inter­es­sante aan de men­sen ook in zijn eigen straat had kun­nen opmer­ken. God­fried Bomans (1913−1971) “Eigen­lijk heb ik hier niks mee.” zei buur­vrouw E op de straat­bar­be­cue. Ze keek me glim­la­chend aan  —  zal­vend was ‘t woord dat in me opk­wam. “Als we nou es twin­tig dak­lo­zen had­den uitgenodigd […]

Wie over zich­zelf schri­jft gaat waar­schijn­lijk van de veron­ders­tel­ling uit dat hij niet min­der inter­es­sant is dan welke andere ezel ook. Paul Citroen (1896−1983)   Ik bedacht me hoe ik haar zou omschri­j­ven en kwam uit op jonge vrouw. Enkele jaren gele­den zou ik iemand als zij ‘n dame van mid­del­bare leef­tijd heb­ben genoemd  —  ‘t geeft […]

Nos­tal­gie is onont­koom­baar als ver­de­di­ging­sme­cha­nisme in deze tijd van een vers­neld levens­ritme en his­to­rische omwen­te­lin­gen. Svet­lana Boym (1959) Tuin­man van Moe­der schepte aar­dap­pe­len en boontjes op z’n bord. “Hier.” zei Moe­der, ter­wijl ze ‘m de mos­terd aan­reikte. “Dat vindt ie lek­ker.” zei ze in ‘n ter­zi­jde naar mij. Tuin­man smeerde met z’n mes ‘n lik over […]

Pro­beer nooit har­der te lopen dan de ande­ren als je san­da­len draagt. Wins­ton Groom (1944) ‘t Jonge stel aan wie we ons huis in N ver­koch­ten (we spre­ken over jaren gele­den  —  ‘n woning was je toen nog bin­nen enkele dagen kwijt) was hele­maal ver­rukt van hun aan­koop. ‘t Liefst had­den ze ‘t hele inter­ieur over­ge­no­men. Uitein­de­lijk lie­ten we ze […]

Als ze toen psy­chia­ters had­den gehad, had­den we nu Gauguin’s fan­tas­tische schil­de­ri­jen niet gehad. John Len­non (1940−1980) Col­lega L viert z’n vakan­tie op ‘n Zwit­serse cam­ping met web­cam. Elke tien minu­ten maakt die ‘n nieuw plaatje. We zien ten­ten en cara­vans en auto’s en hoge ber­gen. “D’r gebeurt niet echt veel.” consta­teert col­lega R. Om de […]