Een waar kunstenaar neemt zijn succes als een lintje, dat hij niet draagt. Adriaan Roland Holst (1888−1976) ‘t Had de Koningin ook dit jaar niet kunnen behagen. Dus ga ik met ‘n gerust hart weer ‘n jaar als republikein door ‘t leven. “Maar Albert Verlinde wel.” zei Billy. “En Maartje ook.” “Maar die kunnen tenminste iets.” […]
Wij zijn verschijningen. Wij zijn nooit wat de anderen denken dat wij zijn. Hugo Claus (1929−2008) “O nee hè.” kreet M. Ze fronste naar ‘t boodschappentasje dat ze net van de drogist had gekregen. “Wat?” vroeg ik. “Zeg me dat ‘t nog niet zover is.” zei ze. “Wat?” deed ik nog es. “Dit.” wees ze naar de opdruk op ‘t […]
Grootse gedachten ontspruiten niet zozeer aan een groot verstand, als wel aan een groot gevoel. Fjodor Michajlovitsj Dostojevski (1821−1881) D’r ging iemand naast me zitten. Ik kon ‘m niet zien — alleen dat ‘t ‘n ‘m was, ‘n jonge ‘m — en ik wilde ook niet opkijken vanuit m’n boek. Dat zou zo, ik weet niet, ordinair kunnen overkomen. […]
Wie alleen maar voorwaarts gaat, ziet zijn voetsporen niet. Hans Kudszus (1901−1977) “Mijn vader is net gestorven.” spoog ze. “Wie ben jij eigenlijk om me te vertellen waar ik mag roken?” ‘t Meisje deed me denken aan Lisbeth Salander — qua postuur en communicatievermogen. Ze had naast me gezeten, op ‘n bankje op ‘t perron. Toen ze ‘n […]
De engelen hebben geen paradijs. Jacques Chardonne (1884−1968) “Wat denk je,” mijmerde ik terwijl de zon m’n oogleden kriebelde, “zou dit ooit gaan vervelen?” Ik nam ‘n slokje van de rosé. “Ik bedoel: ‘n terras, heerlijke hapjes en ‘n drankje? Met geweldige muziek en prachtige mensen?” Billy dacht na. “Ik denk ‘t wel.” zeidie. “Uiteindelijk.” We […]
Driemaal verhuizen is net zo erg als brand. Benjamin Franklin (1706−1790) Straatgenoot Bert wist niet wat ie hoorde toen ik ‘m vertelde dat buurtmannen Peter en Edwin gaan verhuizen. Door z’n gehoorstoornis trouwens ook letterlijk niet. “Wie?” vroeg ie. Ik herhaalde de namen. Bert schudde z’n hoofd. “Nee.” zeidie. “En waar moeten die wonen?” “Tegenover jou.” articuleerde ik […]
Waarom besteedt een vrouw tien jaar aan het veranderen van de gewoonten van haar man, en beklaagt ze zich dan dat hij niet meer dezelfde man is die zij indertijd trouwde? Barbra Streisand (1942) Eerst neuriede ik maar wat. Toen kwamen de woorden d’rbij. En daarna de bewegingen. In m’n hoofd hoorde ik de muziek en […]
Ieder mens is de architect van zijn eigen lot. Appius Claudius de Blinde (ca. 340 – 273 vGt) De straat wordt bestraat. De straat wordt mooi — nog mooier. Twee stratenmakers pakken steen voor steen de aarde in. Ik voel behoefte m’n bewondering te uiten. “Wat wordt ‘t mooi.” zeg ik. Ze moeten ‘t gehoord hebben, maar reageren niet. Ik […]
Je mist meer dan je meemaakt, helemaal niet erg. Martin Bril (1959−2009) Aan hoe de deur mistroostig werd geopend, de jas lusteloos in ‘t halletje aan ‘t knaapje werd gehangen en de sloffen droefgeestig om de voeten werden geschoven, hoorde de vrouw al hoe de stemming van d’r man zou zijn. Ze wachtte tot ie […]
Het leven is een snack tussen twee maaltijden door. Henry Rollins (1961) In de bedrijfskantine deelde ik ‘n tafel en ‘n snack met ‘n dame die, tot vier uur daarvoor, nog volstrekt onbekend voor me was. Ik raakte met d’r in gesprek en — voor ik Alsjeblieft niet! kon zeggen — had zij ‘t over seks en dan met name […]
