Miestroostig
 |
|
Toen Miesje met ‘n licht mauwtje naast me op ‘t bed sprong, kreeg ik ‘t toch wel benauwd.
Ik was niet-lekker gaan slapen. Niet-lekker, moet je weten, is bij mij al snel ziek. En ziek is hopeloos verloren. Dat katten ‘t vermogen hebben (da’s algemeen bekend, toch?) ‘t levenseinde te zien naderen & Miesje luidspinnend naast m’n hoofd stond te stampen, maakte me d’r niet geruster op. Zeker niet toen ze ineens besloot me ‘n neusje te geven. Miesje. Mij. ‘n Neusje.
“Dag Miesje.” zei ik schorrig. Wat ‘n waardeloze laatste woorden, dacht ik nog.
[Wat? Had ik ‘n ambulance moeten bellen? Omdat ik ‘n neusje had gekregen zeker. Ik ben niet gek, hoor.]
Dit verhaal is geplaatst op dinsdag 15 september 2009.
Je kunt reageren of trackbacken vanaf je eigen site. (Wat is trackbacken?)
druk af
Mexicaanse griep? Hoe dan ook, beterschap. En: flink zijn.
“We moeten flink zijn en niet zeuren!” Citaat: Koningin Wilhelmina.
{bw14: ook al dood.}
Van een beetje poezenwarmte kikker je altijd op!
{bw14: d’r is ‘n verschil of ze op je buik ligt of op je neus.}
Het schijnt dat Patrick Swayze de hoofdrol gaat spelen in Ghost 2.
{bw14: z’n gage schijnt ook erg acceptabel te zijn, nu.}
Sterkte! Die van Michiel is er ook niet meer: http://bit.ly/Xmqj6
{bw14: erg vervelend voor ‘m. Maar Mies is d’r nog steeds.}
Heb jij mij even flink gefopt.
{bw14: ik ben me d’r eentje.}