Piñata
 |
|
“Ik piep d’r heus niet zomaar eventjes tussenuit.” ‘t Moest geruststellend klinken, maar de d’ropvolgende rochel droeg daar niet aan bij, vreesde ik. In elk geval bleef Billy onverminderd bezorgd kijken. Hij voelde nog es m’n voorhoofd.
“Je hebt koorts.” zeidie ernstig. Hij trok met z’n neus omlaag, de lippen getuit. “Ik vertrouw ‘t niet.” zeidie.
“Kom op.” zei ik. “Beetje koorts, hoofd– en keelpijn — ik heb gewoon ‘n griepje. Meer niet.” Billys blik bleef onveranderd verdacht. Ik onderdrukte ‘n hoest.
“Dan zal ‘t de Mexicaanse wel zijn.” zeidie na ‘n korte gedachtenpauze. “Jij bent tenslotte overal later mee.” Hij keek me strak aan.
[“Of ‘t is ‘n heel nieuwe variant.” mompelde ik terwijl ik m’n ogen met gevoel voor drama sloot. Door m’n wimpers zag ik Billy verbleken. Ik voelde me al wat beter.]
Dit verhaal is geplaatst op donderdag 11 maart 2010.
Je kunt reageren of trackbacken vanaf je eigen site. (Wat is trackbacken?)
You certainly can stir
the pot.
{bw14: dat was ik anders niet van plan, hoor.}
Drama queen..
Als je maar bij mij uit de buurt blijft.
{bw14: wees gerust — daar heb ik de kracht niet voor.}
Zou de jaarlijkse carnavalsgriep Arnhem al bereikt hebben?
{bw14: gekkie.}